ساختن یک گونه نوین برای عبور دوا از سدخونی عدد

بوسیله گزارش ایسنا و به نقل از مدیکال اکسپرس،این ابداع می تواند به خشکی امدن بسیاری از محدودیت های فعلی پزشکان را که تو بن احاله دارو بوسیله سیستم خشمناک مرکزی با آن برملا هستند، غلبه کرده و امکان استفاده از طیف فراخ ای از داروها و ارسال آنها بوسیله مغز را حاضر بطی ء.

“کیااوبینگ ژو”(Qiaobing Xu) استادیار مهندسی زیست پزشکی درون دانشگاه تافتس و ادیب ارشد این تحقیق گفت: قدرت رویه ما این است که زیاد مختلف و نسبتاً غیرمختل کننده است. ما می توانیم با این رویه طیف وسیعی از مولکول ها را با خیساندن آنها در نانوذرات مبتنی بر لیپید بدون اینکه خود داروها را به صورت کیمیایی اصلاح کنیم بوسیله عدد ارسال کنیم.

سد خونی مغزی خواه در کلمه پزشکی (BBB) محدوده جداکننده بین مایع برون سلولی مغز در سیستم اعصاب مرکزی و روند خون گردشی درون بدن است بطوری که اگر مواد رنگی به درون خون تزریق شود می توان مشاهده کرد که از این ماده داخل مغز اثری دیده نمی شود. این پرده یا سد از مویرگ های اختصاص تشکیل شده که پیاده شدن خلاف ساختار عادی در مویرگ ها دارای منافذ معمول نبوده و اتصال بین سلولی داخل آن ها از جنس وحدت جماز است و داخل حاصل بسیاری از ملکول ها و ریز ملکول ها و همچنین باکتری ها قادر به گذشتن از آن ها(از طریق انتشار) و رسیدن به مایع مغزی نخاعی تو عدد نیستند. متقابلاً سطح اندوتلیال این مویرگ ها از پروتئین های ویژه پوشیده شده که توسط آن ها ادخال گلوکز بوسیله عدد به نشانی تغذیه امکان پذیر می گردد. همچنین تبادل گازی (اکسیژن- دی اکسید کربن) بین خون گردشی و عدد از این سد بدون مشکل شایان ارتکاب است.

محققان اظهار کردند آزمایشات و مطالعات زیادی برای گلچین اثربخشی این روش بر آدم ها حاجت است. ارسال ایمن و کارآمد داروهای مولکولی درمانی در بکلی بند خونی مغزی یک چالش کهنه در معرفت پزشکی بوده است.

تداوی اختلالات عصبی، تومورهای مغزی، عفونت های مغزی و سکته مغزی با بغرنج داخل انتقال ایمن داروهای مولکول های کوچک و درشت مولکول خواه ماکرومولکول ها مشابه پپتیدها و پروتئین ها بوسیله مغز محدود شده است.

صلب مولکول یا ماکرومولکول در بینش شیمی به طور طاسی به مولکولهایی گفته می شود که از نظر تعداد اتمهای تشکیل دهنده، جرم مولکولی (و جرم مولکولی نسبی) و معادل مولکولی دارای مقادیر فوقانی باشند.

رویکردهای فعلی قرین تنقیه مستقیم دارو به مغز مملو از خطرات از یکسره عفونت، آسیب بافتی و سمیت عصبی است. استفاده از حامل ها مثل ویروس های مصالحه شده و آنتی بادی های مونوکلونال برای ارسال دارو به تو مغز، فردی هایی از جمله هزینه تولید و امان دارد. حامل های دیگر مانند نانوذرات، نانو کپسول ها و پلیمرها نیز ارزان هستند اما اطمینان از ارسال آنها به عدد مبهم است.

نویسندگان این وارسی اظهار کردند که واگذاری دهنده های خشمناک خاص از ترکیبات شیمیایی اختصاص برای الحاق به عدد برخوردار هستند. با همراهی یک مولکول لیپید(مشابه چربی) به واگذاری دهنده خشمناک ،”NT-lipidoid” نتیجه می تواند در نانوذرات لیپیدی (LNPs) ارسال شود و حباب های کوچکی از روغن خلق کردن کنند که می توانند داروها را ارسال کنند.

نانوذرات لیپیدی را می قابلیت به صورت درون رگی تزریق کرد و داروها را به سد خونی مغزی منتقل کرد. داخل همین حال NT-lipidoid به نانوذرات لیپیدی معاون می کند تا داروها از بند عبور کنند. سپس نانوذرات لیپیدی می توانند با سلول های عصبی و سلول های دیگر مغز ترکیب شوند تا بتوانند دارو درمانی خود را تحویل دهند.

محققان با مصرف از همین روش توانستند داروها را بوسیله مغز موش ها انتقال دهند. محققان یک داروی ضد قارچ مولکولی به نام آمفوتریسین بی(amphotericin B) و ماکرومولکول هایی بوسیله نام  “الیگونوکلئوتید آنتی سنس تاو”(Tau antisense oligonucleotide) که تولید پروتئین تاو متصل به بلای ناگهانی آلزایمر را مهار می کند و پروتئین تصحیح ژن” GFP-Cre “را به مغز موش ها اماله کردند. محققان شاهد تأثیر پروتئین کاهش یافته تاو بودند و همچنین نتایج پروتئین ویرایش ژن را که وارد نورون ها می شد را مشاهده کردند. درون حالی که مطالعات و آزمایشات بالینی بیشتری مورد نیاز است اما روش سابق الذکر یک پیشرفت چشمگیر در فراغت و یک استفاده کلی برای تحویل داروها به جهیز عصبی مرکزی می باشد.

انتهای پیام